De Storm in beweging

Performances John en Donna bij Heidegger

2012-01-02T14:20:00.010+01:00

Deel 2 van het event van 29 november bij Heideggerr (zie het vorige bericht): twee performances van John Giskes en Donna Svasek.

John Giskes: 'De performances gaan over de 'onbereikbaarheid' van man en vrouw. Twee totaal verschillende wezens die toch een grote mate van onderlinge afhankelijkheid hebben. Veel emoties worden weergegeven: op een voetstuk plaatsen, bewonderen, ontsnappen aan afhankelijkheid, jaloezie en wraak op een afwijzing. Gesymboliseerd door de gebruikte cocons, het net, plastic en natuurlijk de interactie tussen de performers.'

John: 'De laatste performance van de avond is gebaseerd op de 'Berserker woede'. De Beserkers stammen uit de Noordse mythologie. Ze worden door Wodan tot bloeddorstige oorlogswoede opgehitst. De Berserkers waren naakt; met hun met koolzwart gemaakte lichamen stormden zij schreeuwend op de vijand af.'

Zie hier voor een eerder bericht over berserkers.

Dieter Vandoren: beamman

2011-12-16T13:27:00.005+01:00

Op 29 november werd door John Giskes en Michal Osowski een event georganiseerd. De optredens zullen in verschillende berichten (letterlijk) worden belicht.

Hier het spectaculaire optreden van Dieter Vandoren.

Uit het persbericht:

Dieter Vandoren is a media artist, developer and performer. His work balances on the edge of creative arts and scientific research and development. It combines audiovisual elements with electronic and software engeneering in architectural settings, often real-time generative and interactive.

ARS LONGA VITA BREVIS II

2011-11-29T11:21:00.008+01:00

In september traden John Giskes en Rob ten Bouwhuys op bij Manifeessie, een kunstmanifestatie in De Witte Slagerij. Zij brachten daar opnieuw Ars Longa Vita Brevis. Zie hier voor een eerdere vertoning).

De Witte Slagerij in Crooswijk.

En opeens kwamen ze sluipender- en schoksgewijs hun opwachting maken.

Rob zorgde opnieuw voor de muziek.

Kunst is lang, het leven kort!

Delfshaven Dans!

2011-10-04T19:00:00.003+02:00

Op 25 september werden door leden van De Storm twee separate optredens verzorgd als afsluiting van Delfshaven Dans!

John Giskes startte solo.

Nog even handje schudden. De kinderen stoven een paar keer angstig weg tijdens John's optreden.

Vervolgens traden Honza Svasek, Donna Svasek en Frank Luuring op.

Ogend als 'reine' hindoepriester raakt Honza net als Donna en Frank bevlekt.

De Storm: onverwacht optreden op de Lijnbaan

2011-09-26T11:32:00.000+02:00

Wordt een voorstelling in een theater gehouden of op een locatie waar mensen specifiek voor kunst en cultuur komen, dan hebben ze een bepaalde verwachting. Het winkelend publiek op de Lijnbaan in Rotterdam heeft dat niet. Voor hen komt een optreden van De Storm uit de blauwe hemel vallen.

Onlangs gaven John Giskes en Honza Svasek van De Storm een voorstelling op de Lijnbaan.

De slow-motion, soms vloeiende maar ook vaak verkrampte bewegingen en de gezichtuitdrukkingen: bij veel toeschouwers was duidelijk dat ze nog nooit zoiets gezien hadden.

Bijzonder was dat veel toeschouwers lang bleven kijken. Ook mensen waar ik het op het eerste gezicht niet van zou verwachten.

Hoewel dat soms wel zo lijkt, is er bij een butoh-voorstelling geen echte interactie met het publiek. De performers zijn in zichzelf gekeerd: butoh is een verbeelding van innerlijke emoties.

Bij zo'n buitenoptreden heb je natuurlijk altijd grappenmakers in het publiek zitten. John heeft daar niets van.

Het is mooi om te zien en te horen hoe toeschouwers de voorstelling duiden. Hoe sommigen proberen er een verhaal in te herkennen.

Gezichten spreken boekdelen: nieuwsgierig, verbaasd, afkeurend, angstig en geamuseerd.

Imra zorgde voor het geluid.

Tijdens de voorstelling van een dik half uur heb ik zeker 25 toeschouwers zien fotograferen. Met 'echte' camera's tot telefoons. En zelfs een aantal mensen die aan het filmen waren. Ik ben benieuwd wat zij ermee doen en met wie zij de beelden delen.

Tijdens de voorstelling heeft Erik Post van RTV Rijnmond een aantal toeschouwers geïnterviewd en nadien John Giskes.

De dame die Erik interviewt bleek een theateropleiding te volgen. Ze had nog nooit een butoh-voorstelling op straat gezien en vond het erg mooi.

Deze meisjes hebben de voorstelling van begin tot einde bekeken.

Het is prachtig om te horen wat de toeschouwers van de voorstelling vonden: 'Is het kunst of zo, a little bit weird but funny, spookachtig, lijkt op een drugsverslaafde die op de grond ligt, maar wat ik zie?' Klik hier om naar de website te gaan of hier om de 'Postkast: enge mannen bij de koopgoot' van Erik direct te beluisteren.

Moods door De Storm in het RO theater

2011-07-04T10:58:00.016+02:00

Op 25 juni trad De Storm op in het RO theater met de performance 'Moods'.

De Storm treedt op in wisselende samenstelling. Moods werd gebracht door Donna Svasek en John Giskes.

Door de speciale verlichting veranderden de toch al flexibele vormen nog sneller. Shapeshifting in optima forma.

Van monoform naar kale duoform.

Van kale naar ingekapselde duoform.

Levende sculpturen

2011-03-11T10:57:00.009+01:00

De Storm oefent 'levende sculpturen'.

Nike van Samothrace

Door de 'plasticiteit' zou ik het 'levende plastieken' noemen.

Een moderne 'Marat'.

Klik hier voor een film van 'levende sculpturen'.

Je kunt De Storm inhuren om van bijeenkomsten als congressen, feesten en openingen een bijzonder spektakel te maken.

De Storm in Cultuur Borrelt in de Winter

2010-12-17T16:08:00.016+01:00

De Storm trad afgelopen zaterdag op met 'Membranen' tijdens de manifestatie 'Cultuur Borrelt in de Winter' in Schiedam.

John Giskes en Lotus van Almelo

Nelly Lahaye

Margriet Kuiper-de Rijk trad met Folie de Nuit aansluitend op met een dans voortvloeiend uit Membranen. Is het optreden van De Storm langzaam en soms verstild, Folie de Nuit was juist erg snel.

'Cultuur Borrelt in de Winter' vond plaats in het Julianapark en werd georganiseerd door Stichting Cultuur Borrelt. Bijzonder want een manifestatie georganiseerd door bewoners van de wijk! Hoewel ik maar een deel van het programma heb meegemaakt, sprak het mij erg aan. Het was afwisselend in een leuke ambiance (het was gelukkig niet zo koud als de dagen ervoor). Daarbij was er zaterdagavond een goede opkomst. Complimenten voor de organisatoren!

Rob ten Bouwhuys zorgde voor de muziek en was één van de 'maskers'. Het andere masker was Michal Osowski, die het optreden ondersteunde.

Zeegedichten: nieuwe voorstelling van John Giskes

2010-10-31T14:42:00.021+01:00

Van 15 t/m 17 oktober hield John Giskes in theater 't Kapelletje in Rotterdam een eenakter met als thema zeegedichten. Ook de muziek was van John.

MENS EN ZEE

Jij zult de zee beminnen, vrije mens, altijd!
De zee, je spiegelbeeld, je ziel zul jij aanschouwen
in de baren die zich eindeloos uit haar ontvouwen;
je geest, een afgrond, bergt niet minder bitterheid.

Te vallen aan de borst van jouw beeld schept behagen;
met oog en arm omhels je het; soms word je hart
nog afgeleid van het geraas van eigen smart,
bij het aanhoren van dit woest ontembaar klagen.

Gij beiden zijt vol duister en gering bespraakt:
o mens, geen heeft in u diepten kunnen meten;
o zee, en niemand komt uw rijkdom ooit te weten,
angstvallig zoals over uw geheim gij waakt!

Inmiddels zijn er eeuwen zonder tal verleden
sinds gij met deernis noch berouw elkaar bevecht,
zozeer zijt gij aan bloedbad en aan dood gehecht,
o strijders zonder rust, o broeders zonder vrede!

L'homme et la mer van Charles Baudelaire

ZEEGEDICHTEN

De diepte leek te kermen van wie scheep

eens gingen uit dit land op winst en buit,

en die ook keerden, zilver en stapels fruit

van de Antillen voerend in de prijzen

op sleeptouw, vissers zagen 't bootsvolk wijzen

naar toren op de kust, wanneer ze langs

hun boorden varend, den oranje glans

van appels en citroenen zagen en de kleur

van goud en zilver, en den zoeten geur

roken, die uit open poorten sloeg.

Maar als de nacht kwam en haar wolken droeg,

de zware kussen die haar leger zijn,

waarin ze lui slaapt – dan zag ze lijn

breken en 't stranden van het rijke schip.

Ruw klonk het lachen van haar donkre lip.

Die leken nu te kermen: tussen goud

lagen gelaten onder water, oud,

doodsbleek en doodzwart, van lippen vlood

een flauwe geroep als van mannen in nood,

en wiegd' in 't water. Dat was schrikkelijk.

Maar Mei was doof van slapen, liet geen blik

van hare lichte ogen glippen, was

een nachtelijke bloem in veel zwaar gras:

zij lag drinkend den slaap, zonder gerucht

blies ze haar adem in de koele lucht.

Lang klom dat akelig gehuil alleen

uit zee, het leek druppelend geween

dat in bossen herfst maakt, en de wind

een schouw door in een kamer, waar een kind

probeert te slapen. Maar het voelt geween

ook in zichzelf en slaapt niet, zo alleen

liep dat geluid de zee rond, nu eens hoog,

hoog in het donker, waar de wind bewoog

angstig de wolkenzomen, en dan heel laag

waar tussen dommelende golven traag

walvissen zwommen op hun logge romp.

Dan klonk het als geroep van een roerdomp

te middernacht, die schreeuwt uit het moeras,

zodat de reiziger in het bosgras

dat langs den grijzen straatweg groeit, blijft staan,

onder de bladerschaduw; in de maan

gaat hij dan verder vol verwondering.

Uit De Mei van Herman Gorter

ARS LONGA VITA BREVIS

2010-07-16T18:41:00.023+02:00

Op 28 mei trad De Storm op bij de opening van het kunstweekend Charlois.

Opkomst via de achterzijde: veel opzien.

Ieder lid sprak continu één eigen woord uit. John Giskes: ARS.

Donna Svasek: LONGA.

Tussen het publiek laverend.

Nelly Lahaye: VITA

Honza Svasek: BREVIS

Rob ten Bouwhuys (muziek en dans) in zijn element.

De performance wordt afgesloten met nog één keer - maar nu direct na elkaar - het uitspreken van ARS LONGA VITA BREVIS. En de betekenis daarvan: kunst is lang, het leven kort.

Klik hier voor een toelichting van dit gezegde.

De kunst is lang, het leven kort –
En ’t werk van vluchtige uren,
Dat zonder strijd verkregen wordt,
Zal slecht den Tijd verduren.

De kunst is lang, maar kort de tijd
U, voor uw taak, gegeven,
Zoo spil uw kracht in lust noch nijd;
Niet velerlei uw hart gewijd!
Maar ’t éénig kunstwerk ál uw vlijt –
Of ’t u mocht overleven!

P.A. de Génestet (1829 - 1861)

Backstage

Het voorbereiden kost net zoveel tijd als het optreden (of eigenlijk nog iets meer).

Geen twijfel wie hij voorstelt.

Even spiegelen. De dochter van Donna kijkt vol belangstelling toe.

Het is nog een aardige toer om een latex pak aan te trekken. Veel talk toevoegen.

Rob geniet alvast van de elektronische muziek en van zijn nieuwe aanwinst.

John wordt dichtgeritst.

Even schrikken als zo'n groep op je af komt lopen? Rotterdammers zijn nuchter.

Terug in Jonh's atelier wordt het weer omkleden, maar dat gaat toch een stuk sneller dan bij de voorbereiding.

Experiment met membranen: deel 2

2010-06-19T11:05:00.021+02:00

Zoals in het vorige bericht aangekondigd, volgt hier deel 2 van het 'experiment met membranen'. Voor de verandering eens een kort bericht.

Van de website van Tracking Rotterdam:

Tracking Rotterdam is een interactieve, interdisciplinaire performance-installatie die geluid (elektronische muziek), beeldende kunst, video-projecties en de fysieke beweging van een persoon of van een fysieke object integreert. De installatie van componist en computer kunstenaar Michal Osowski is onderdeel van een onderzoek dat negen maanden zal duren en op verschillende locaties in Rotterdam zal worden opgesteld, met als doel de communicatie/interactie onder de mensen uit de desbetreffende buurt te bevorderen.

Leden van De Storm figureerden in één van Michal's projecten. Van dat optreden kon je in het vorige bericht foto's zien.

De voorstelling werd op doek geprojecteerd. De toch al verstilde bewegingen leken bij de projectie te worden stilgezet en vervaagden langzaam. Ook elektronische muziek vormde onderdeel van het project. Kwam een speler op een bepaalde hoogte tussen vloer en plafond, dan veranderden de tonen van die muziek steeds. Die overgang werd grafisch weergegeven met witte 'toonbalken', die je in de foto's duidelijk kunt zien.

Opmerkelijk dat als je naar de foto's op groot formaat kijkt, je haast niet ziet wat het is. Klein afgebeeld zie je wel degelijk figuren verschijnen. Klik de foto hierboven aan om hem te vergroten. Op de kleine foto zie je links twee lopende figuren; op de grote foto zijn ze haast niet te herkennen.

Het is als met je neus vlak voor een pointillistisch schilderij staat: zo zie je alleen kleurstippen. Pas van een bepaalde afstand zie je bijvoorbeeld een landschap ontstaan. Mooi dat het pointillisme, een kunststroming van 125 jaar geleden, zover vooruitliep op de huidige digitale tijd met pixels en dots.

Michal stelt de apparatuur in.

Nog wat voorbereidend werk.

Je moet geen claustrofobie hebben.

Zie voor meer informatie www.trackingrotterdam.nl

Experiment met membranen: deel 1

2010-05-28T13:15:00.018+02:00

De Storm experimenteert met membranen en maakt daar in samenwerking met Michal Osowski (Wolfart Projectspace) een voorstelling van.

Dit is deel 1 waarin de 'sculpturen' centraal staan. In het volgende bericht komt het project van Michal aan bod. Vergeet vooral niet de foto's aan te klikken, zodat je ze op groter formaat kunt bekijken.

Scene 1: MACHT

Sculpturen van één seconde of een paar; niet veel langer. Ze vervliegen. Zonder foto bestaat alleen de vage herinnering.

Scene 2: DRIEAKTER

Scene 3: VERZWELGING

Wat een prachtig beroep heb ik! Niet alleen om deze vluchtige sculpturen te kunnen vastleggen. Ook het ervaren zelf en de fantasie die het experiment opwekt.

De bewegingen en gelaatstrekken en de ruimte en leegte doen mij denken aan beeldhouwwerk van Henry Moore, Ossip Zadkine en Juraj Cutek. Ook aan iets triviaals: Barbapapa.

Sommige beelden wekken associaties op met veenlijken en hun vertrokken gelaatstrekken. De scene-titels ontspringen aan mijn fantasie.

Masterperformance van Itto Morita & Mika Takeuchi

2010-03-18T16:01:00.023+01:00

Na het optreden van de deelnemers van de workshop die Itto Morita had gegeven (zie het vorige bericht), was er op 27 februari een 'masterperformance' door Itto Morita en Mika Takeuchi.

De jarenlange ervaring is het optreden van deze 'masters in butoh' af te zien. Prachtig om hun bewegingen te volgen. Bewegingen die vormen en patronen worden.

Handvormen die haast reumatisch aandoen.

De profeet en de keizerin?

In het Engels heet dit heel toepasselijk 'unveiling'. Je zou het met ontsluieren kunnen vertalen.

Keizerlijk voorkomen. Prachtige kostuums; onmiskenbaar Japans.

Geschaakt?

Verstild doet het mij denken aan sculpturen van Rodin.

Ontreddering en waanzin. Blikken zoals ik die ken uit films van Akira Kurosawa.

Engel der wrake? Mijn fantasie. Dat is het mooie van butoh: het laat je als toeschouwer alle vrijheid en het prikkelt de fantasie, net zoals het de performer niet dwingt via een vaste choreografie op te treden.

Van workshop tot performance

2010-03-11T10:41:00.014+01:00

Na vijf dagen workshop - zie het vorige bericht - traden de deelnemers op in LCC Castagnet. Hoewel het bij de workshop om persoonlijke ontwikkeling ging, vond ik de uitingen zeer expressief, vol emotie en sensueel. Na een voorzichtig begin werden ze steeds meer 'eigen'.

Nog vermeldenswaard: aan de butoh-workshop deed een zeer internationaal gezelschap mee. Zowel uit Canada en Polen kwam een deelnemer overgevlogen(!) en deden een Colombiaanse en twee Japanners mee. Voor herhaling vatbaar!

Butoh-workshop door Itto Morita

2010-02-24T14:18:00.055+01:00

De Storm heeft een butoh-workshop georganiseerd, die werd gegeven door Itto Morita. Hier volgt een visuele impressie van oefeningen in beweging, concentratie, gevoel en expressie.

Om de workshop beter te begrijpen, volgt hier een korte omschrijving van butoh.

Butoh

Het begrip ankoku butoh, later afgekort tot butoh, werd geïntroduceerd door Hijikata en betekent zoveel als 'dans der duisternis.' Het is het beste te omschrijven als een optelsom van elementen uit het traditionele Japanse theater, Ausdrucktanz en mime. Het breekt met de gevestigde (dans)regels en laat veel ruimte voor improvisatie.

Kenmerken die men vaak aantreft zijn de wit geschminkte lichamen, het langzame bewegingsverloop, de vaak kaalgeschoren schedel en de verkrampte houdingen. De dans roept beelden op van verval, angst en vertwijfeling, van erotiek, extase en verstilling. Butoh is sterk beïnvloed door de reeds genoemde Ausdrucktanz, omdat in de jaren twintig enkele Japanners naar Duitsland vertrokken om kennis te maken met de Europese dans. Bij hun terugkeer in Japan richtten zij hun eigen dansscholen op.

Het strekken van hand en vingers. Voel hoe de spieren en pezen zich spannen.

En het plezierige gevoel van ontspannen.

Het zoeken en vinden van balans in lichaam en geest.

Itto Morita

Itto Morita is de artiestennaam van prof. Toshiharu Kasai, werkzaam op de afdeling klinische psychologie van de universiteit van Sapporo (Japan). Hij is in het kader van een sabbatical een jaar in Londen. In maart 2010 keert hij weer terug naar Japan. Itto Morita heeft twee hoofdstromen in zijn werk, namelijk als danser in de door hem opgerichte Butoh dansgroep Goo Say Ten en als danstherapeut en wetenschapper. Als wetenschapper bouwt hij voort op Jungs theorieen. De afwijkende invulling van het begrip 'libido' ten opzichte van het concept bij Freud, het gebruik van 'archetypen' en het collectieve onbewuste dat daarmee samenhangt zijn kernbegrippen bij Itto Morita.

Van daaruit werkt hij in zijn workshops, met de bedoeling de dansers te stimuleren zijn of haar bewegingstaal vanuit zichzelf te ontwikkelen: het loslaten van conventies, geen spiegels in de oefenruimte, geen choreografie maar alleen de danser, de ruimte en tijd. Hij boort diepere lagen in de dansers aan, waardoor zij een uitgebreider bewegingsrepertoire ontwikkelen.
Door zijn decennia lange ervaring in het werken met zeer uiteenlopende mensen heeft hij zich ontwikkeld tot een bijzondere docent.

Het komt van binnen en uit zich naar buiten.

Opperste concentratie.

In gedachten verzonken.

Itto zei bij de start: beschadig jezelf en anderen niet. Dat kun je alleen fysiek uitleggen, maar dat was niet het enige dat hij daarmee bedoelde. De oefeningen tonen je kwetsbaarheid.

Oefenen door je hele lichaam te gebruiken. Ontspan. Voel hoe je wangen gaan hangen. Houd ruimte tussen je kaken en je mond open. Speeksel kan eruit druipen; naar onze normen iets negatiefs. Maakt niet uit: het is jouw oefening, jouw beweging.

Een oefening in vallen.

Rust vinden door op je hurken te zitten. De bouw van Europeanen en Aziaten verschilt, waardoor Aziaten dat veel langer vol kunnen houden.

Ieder zijn of haar methodiek.

De 5-daagse workshop wordt afgesloten met een optreden van de deelnemers en een optreden van Itto Morita en zijn partner Mika in LCC Castagnet.

Butoh: zelfontwikkeling, ontplooiing en uiting.

Bron cursieve tekst: John Giskes/De Storm.

Klik hier en hier voor weblinks.

TØØRN: DE 4E DIMENSIE

2010-01-03T13:08:00.038+01:00

TØØRN is gebaseerd op de poëtische Edda: een verzameling van goden- en heldenliederen. Noordse mythologie met bekende goden als Wodan, Donar en Freya. Het theaterstuk is opgebouwd uit 5 delen en duurt ongeveer een uur.

DE GEBOORTE VAN DE AARDE

ach Aarde

er is geen slechtere

er is geen betere

DANS VAN DE DWERGEN EN ELFEN

kronkelend door de modder

met voeten van boomschors

vlinderend in de lucht

met vleugels van licht

DE VANGST VAN LOKI

In dit stuk wordt Loki gezocht door de goden, die hij daarvoor heeft beledigd in een scheldrede die hij als 13e (ongenode) hield tijdens een feestelijke bijeenkomst van de goden. In het stuk wordt hij gevangen en afgevoerd. Loki is een charmante en intelligente god met heel gemene trekken. Bij Ragnarok, het einde van de goden en van de wereld (vergelijkbaar met het Armageddon van de christelijke godsdienst), voert hij de reuzen, de aartsvijanden, aan tegen de goden.

geen rivier

geen waterval die hem nog

kan verbergen

adem

doet ijsvelden

smelten

HET VILLEN VAN OTR

Otr is een god die zich overdag in een otter veranderd om zo gemakkelijker een sappige zalm te kunnen verschalken. Hij is bezig met zalmen vangen in het schuimende water van een stroomversnelling als Loki hem ziet, terwijl hij samen met zijn kameraden de buurt aan het afschuimen is. Opportunistisch doden zij Otr en villen hem. Onbekend met het feit dat zij in feite Otr hebben gedood, laten zij triomfantelijk het vel aan Hreidmar zien. Die ontsteekt in woede omdat hij zijn zoon herkent in het bloederige vel. Hij eist genoegdoening. Loki en zijn kameraden moeten schatten betalen aan Hreidmar door Otr's gestroopte vel te overladen met kostbaarheden.

ondersteboven

in een duivels web -

zijn kostbare huid

DE BERSERKER WOEDE

Berserkers zijn een groep noordelijke bewoners die door Wodan (ook Odin genaamd) tot oorlogzuchtige razernij zijn opgezweept. De Berserkers geloven dat zij onkwetsbaar zijn voor staal en vuur en benaderen hun vijanden onbevreesd en onverschrokken met een vreselijk angstaanjagende bloeddorstigheid.

'Going berserk' is nog steeds een Engelse uitdrukking, die staat voor razend worden. Berserkers waren bij de vikingen de stoot- en elitetroepen: waarschijnlijk onder invloed van drugs waren ze nergens bang voor en doordat ze zeer getraind en sterk waren, konden ze mooi bij een veldslag de eerste klappen opvangen.

op een blinde muur

schaduwen van geesten

.... en de Aarde beefde

ach Aarde

er is geen slechtere

er is geen betere

Hoewel TØØRN ongeveer een uur duurt, leek het voor mij eerder minuten. Er is gewoon veel te zien en als ik aan het fotograferen ben, kom ik tijd te kort. Het verhaal is - zeker als je niet bekend met de goden- en heldengedichten - niet makkelijk te volgen. Je zou het stuk meerdere malen moeten gaan zien (of dit blog vooraf bekeken en gelezen moeten hebben).

Maar eigenlijk is dat ook niet zo belangrijk. Laat het gewoon over je heen komen en geniet van de slow-motion bewegingen, de vormen en kleuren, de klanken en het onverwachte. Laat je fantasie de vrije loop!

De haiku's zijn van Ria Giskes-Pieters. De toelichtende tekst bij de delen is merendeels van John Giskes.

Van goden en helden

2010-01-03T12:11:00.005+01:00

De Noordse mythologie heeft een omvangrijk verspreidingsgebied. Het omvat het noorden van het huidige Engeland, Noord-Nederland, grote delen van Duitsland, een stukje Tsjechië, Polen, Denemarken, Zweden en Noorwegen. Veel Noren zijn omstreeks 1200 - 1300 nC naar IJsland gevlucht. Daar vindt de poëtische Edda zijn oorsprong.

De Noordse mythologie is niet één twee drie te vatten. Grofweg wordt in die mythologie uitgegaan van de huidige 'onvolmaakte' tijd die uiteindelijk over gaat in een nieuwe tijd waarin de Goden alleen maar goede eigenschappen hebben. Die nieuwe tijd breekt aan in het Ragnarok (het einde van de wereld) als Yggdrasil (Wereldboom) vergaat, opbrandt met een stekende vlam naar de hemel.

Yggdrasil

Elementen die bij ons nog zichtbaar zijn van dat Noordse geloof zijn o.a. de namen van de dagen, woensdag (Wodan), donderdag (Donar) en vrijdag (Freija), Datzelfde geldt voor de benamingen van die dagen in Engeland en Duitsland. Oorspronkelijk heette de woensdag daar Wotanstag; onder invloed van de kerk is dat veranderd in Mitwoch. Wodan was immers de hoofdgod in het Noordse geloof.

De tekst TØØRN is een taalgrapje: toorn, de goden zijn boos. De 4e dimensie slaat op het 'goddelijke'.

Tekst en tekening: John Giskes

Backstage

2010-01-02T22:29:00.001+01:00

John Giskes geeft voorafgaand aan de voorstelling een korte toelichting.

Tijdens de pauze wordt nog een en ander geregeld en besproken.

Robert Klaassen in gesprek met Nelly Lahaye (Otr en geboorte van de wereld).

Honza Svasek bezig met de muziek.

Otr krijgt 'zijn vel' om.

Applaus voor De Storm: van links naar rechts Robert Klaassen (dans en muziek), Rob ten Bouwhuys (muziek en dans), Honza Svasek (dans en muziek), Nelly Lahaye (dans) en John Giskes (concept, dans en kostuums).